Mother’s Day!

Mother’s Day

आज सकाळी उठल्यापासून मोबाईल महाराज खणखणू लागले.
सर्वदूरुन एकच मेसेज.
‘Happy Mother’s Day’
अरेच्चा! हो की!
मग एक आई असल्याने मलाही फार Great वगैरे असल्यासारखे वाटायला लागले.

मी पण मग जगरहाटीला धरून WhatsApp चा DP बदलला... म्हटलं आपल्याला काहीच माहीत नसते हे फार कोणाला कळायला नको. आपणही कसे updated असतो हे कळेल इतरांना! ‘झाकली मुठ ....’

आई.... फार मोठा शब्द आहे. फ.मुंची कविता आठवली आत्ता
आई एक नाव असतं,
घरातल्या घरात गजबजलेलं एक गाव असतं

आई खरंच काय असते
वासराची गाय असते
लंगड्याचा पाय असते
दुधावरची साय असते

आई असते जन्माची शिदोरी
सरतही नाही अन् उरतही नाही

इतकं सगळं आहे आई म्हणजे... जे Mother ह्या शब्दात मावत नाही.. ती जे काही करते , ते असं शब्दात मांडताच येत नाही.
पण माझ्यासाठी माझी जन्मदात्री आई म्हणजेच सर्व का??
आजपर्यंत मला आई किती ठिकाणी भेटलीय!

माझी आई.. मला हजार कळा सोसून जन्म देणारी, मला न्हाऊ-माखु घालणारी, मला चांगल्या सवयी लावणारी, भूक लागलेली असताना ‘थांब गं! उगीच अचर बचर खाऊ नकोस, आत्ता गरम गरम करून वाढते’ असे म्हणून मला वाढणारी,आम्हाला पोटभर खाताना पाहून तृप्त होणारी,प्रसंगी चिडणारी, रागावणारी तर कधी मला पाठीशी घालणारी माझी अर्चना आई!

लहानपणापासून माझ्या हाताच्या बोटाला धरून सगंळी भांगरवाडी फिरवणारी, रोज दुपारी सोनसाखळीची गोष्ट सांगणारी, आमच्या बक्षिस समारंभाला सर्वांसाठी श्रीखंडाच्या गोळ्या आणणारी , मला भजन,किर्तन, प्रवचनाला घेऊन जाणारी अशी माझी उषा आजी!

सुट्टी लागली रे लागली की मी ठाण्याला किंवा अंधेरीला पळायचे.
मला माझ्या आवडीचा खाऊ करून देणारी, वर्षभराचे साठलेले प्रेम एकाचवेळी देऊ पहाणारी माझी तारा आजी!

आत्या,मावश्या, आज्या यांच्याइतके लाड तर खुद्द आईने पण नाही केले आणि इतकेच काय तर माझ्या हट्टी स्वभावाला सांभाळून घेउन मला समजुतीचे शब्द सांगणारी,मला काहीही मिळाल्यानंतर माझ्याइतकाच जिला आनंद होतो ती माझी धाकटी बहीण,जान्हवी, तिने देखील कित्येकदा माझ्या आईचा role केलाय.

सासू म्हटली की पहिले डोक्यावर आठ्या येतात. पण पारखींकडे आल्यावर मला सासुरवास म्हणजे काय हे कधी कळलेच नाही.कित्येकदा नी संदीपला म्हणते, बाकी कोणी नाही पण तू करतोस माझा सासूरवास!
आईंना मी आजतागायत फक्त करतानाच पाहीलंय. माझे लाड, माझे कौतुक तर खुपच.
असा एकही सण जात नाही की जेव्हा मला आईंकडून gift मिळत नाही! तक्रार करणे माहीतच नाही त्यांना.
उलट होते कित्येकदा आमच्याकडे, त्यांच्याऐवजी मीच त्यांना उपदेश करते.

ईंदु आजींची आठवण कशी होणार नाही आत्ता!! आमचे लग्न ठरताना मी पप्पांना म्हणाले होते की पप्पा, किती छान ना, त्यांच्याकडे आजी आहेत!
कित्ती गप्पा मारल्या आहेत आजींशी, दोघींनी मिळून मस्त ठेचा करायचा अन् खायचा! त्या प्रत्येक serial repeat पहायच्या अन् प्रत्येकवेळी मला नव्याने story सांगायच्या!

इतकेच नाही तर संदीपच्या काकू, आत्या, मावशी यांनीदेखील माझ्यावर खुप प्रेम केलय. आजही मी काही नवीन करत असेन तर या सर्वांकडून कौतुकाचा थाप येतेच!

आणि हे काय कमी की देवाने दोन मुली दिल्या मला! मला साधी शिंका जरी आली तरी यांचा जीव वर खाली होणार, मी कशी छान दिसेल ह्यासाठी मला tips सांगणार, माझ्या अभिनय कलेच्या तर त्या पहिल्या प्रेक्षक! उत्तम critics देखील करणार!बरं नसेल तर अगदी कुशीतसुद्धा घेणार!

ही list अशीच लांबेल, त्यात जीवाला जीव देणार्‍या मैत्रीणी आहेत, seniors आहेत, शिक्षक आहेत.

ह्या सर्वांनीच मला खुप दिलंय, देत आहेत. शुभेच्छा देऊन, फक्त DP ठेवून, Thanks म्हणून  त्याची परतफेड नाही करता येणार. आणि करायचीच नाहीये मला!

काही ऋणं आयुष्यभर जपावी, मनाच्या कुपीत साठवावीत, तसेच ठेवणार आहे मी!

अनघा पारखी