Skip to main content

पेट्रोल दरवाढ

पेट्रोल दरवाढ!!!

आता पहा, पेट्रोल ८२ चे ८६ रुपये झाले... ४ -५ रुपये प्रति लीटर वाढले.. बापरे !! ४ -५ रुपये!!! गेल्या ४-५ दिवसांत सगळ्यात जास्ती यावरचे jokes आणि posts आल्यात.

खरोखर,किती जण खरोखर विचार करतात या ४ रुपयांचा???

१:दरवाढिनंतर किती जणांनी हाॅटेलचे खाणे सोडले??
१% लोकांनी पण नाही. कारण Pizza Hut, dominos मध्ये जाउन एका ८’८” च्या pizza ला ५००-६०० मोजताना आम्ही सामान्य नसतो. ५०० च्या ऐवजी pizza 550 चा झाला तरी आम्हाला फार फरक पडत नाही.

२:किती जणांनी ४-५ रुपये वाचवायचे म्हणून १-२ किमी अंतरावर पायी जाणे चालू केले?( Fittness साठी जे चालतात त्यांचे नाही म्हणत मी) हाताच्या बोटावर मोजण्याईतकी पण माणसे निघणार नाहीत.

३: किती जणांनी हे ४-५ रूपये वाचवायचे म्हणून आपले weekend plans रद्द केले??

४: किती जणांनी आपल्या घरी मुलांचे (केवळ ४-५ रूपये वाचवायचे म्हणून)मॅंगो ice cream cancel केले?

५: किती जणांनी theatre मध्ये जाउन टुकार चित्रपट बघणे cancel केले??

अशी खुप मोठ्ठी यादी करता येईल, खरच मनापासून कोणी हा विचार केला की दरवाढ का होत आहे.माझा काही फार अभ्यास नाही या विषयावर आणि राजकारणावरदेखील.

पण मागणी वाढली की पुरवठा वाढवावा लागतो. अन् पुरवठ्यालाच कमी असेल तर???? तर किंमत वाढणार , एवढे साधे logic कळते मला.

४ थी च्या geography च्या पुस्तकात लिहीलंय की “Petroleum is an exhaustible resource as it takes million years to reform”

जास्तीत जास्त २०० वर्षे टिकेल ही नैसर्गिक संपत्ती.
तिचा वापर सांभाळून कसा करायचा ह्या दृष्टीने आपण काही करतो??त्याचा कधी विचार करतो??

ठराव मांडायला, अभियान सुरु करायला सरकार आहेच की!
२०० वर्षानंतरचे काय करायचंय आपल्याला, आत्ताचे बोला!
हे आमचे विचार!

सध्या मी बाहरीनला आहे, पूर्वी म्हणजे ९-१० वर्षांपूर्वी पण होते. तेव्हाच्या oil wells पैकी निम्याहून अधिक बंद आहेत आत्ता.वाइट वाटते हे पाहून.

हातात social media आहे, ते हाताशी घेउन टिका करत राहणे हे फक्त आमचे कर्तव्य!मग सरकार कुठलेही असू दे त्याच्याशी आमचे फार देणे घेणे नसते.

 Joke आला, post आली की करा forward. कारण विचार करणे आम्ही केव्हाच सोडलंय!

अनघा पारखी

Comments

Popular posts from this blog

दि लिटल बाॅल

दि लिटल् बाॅल Carlos Martinez हे नाव म्हणजे theatre क्षेत्रातील ‘Miming’ चा बादशाह . त्यांचा नुकताच एक performance पाहिला . ‘ दि लिटल् बाॅल ’. एका माणसाला एक छोटा बाॅल सापडतो रस्त्यात . लहान मुलाप्रमाणे तो त्याच्याशी खेळायला लागतो . गंमत म्हणजे बाॅल एका हातातून दुसर्‍या हातात जाताना हळूहळू आकाराने मोठा होत जातो . एक क्षण असा येतो की आता ‘ तो ’ त्या बाॅलला हातात धरू शकत नाही .( आपण हसायला लागतो ) ‘ तो ’ त्या बाॅलला जमीनीवर ठेवून खेळणे सुरू ठेवतो . हळूहळू बाॅल इतका मोठ्ठा होतो की त्याच्याशी खेळणे कठीण होते . पण तरीही ‘ तो ’ त्या बाॅलला हात लावणे सोडत नाही . ( आपल्याला अजून हसू येते ) आता त्या बाॅलची ताकद वाढलेली असते . त्याच्या त्या वाढलेल्या ताकदीने तो बाॅल त्या माणसाला आत खेचून घेतो .  आता माणूस आत अडकलाय , तो आतून आवाज द्यायचा प्रयत्न करतोय पण आवाज बाहेर ऐकू येत नाहीये . त्याची धडपड पाहून आपण आपले हसू थांबवू शकत नाही आणि त्याचबरोबर आपल्याला जरासे ...

हृदयात वाजे समथिंग.....

हृदयात वाजे समथिंग..... सई: आई, उद्या व्हॅलेंटाईन डे आहे ना? मी: हो. सई: मग तु काय करणार? मी: काही नाही, सकाळी उठून माझ्या व्हॅलेंटाईनला गवारीची भाजी आणि पोळीचा डबा देणार, भांडी घासणार,घर आवरणार... सई: ए काय गं आई! किती बोअरिंग...काहीतरी वेगळं... मस्त करा ना. मी: ( मनांत) आता काय वेगळं आणि मस्त करणार बाई!हम्म, गेले ते दिवस आणि तसे दिवस आले तरी कधी होते म्हणा, असो, मी: (उघडपणे) मस्त म्हणजे???? सई: (लबाडपणे हसत)अगं मस्त म्हणजे कळलं नाही तुला? मी: (मनांत) बापरे! हिला कधी कळायला लागलं सगळं, आजकालची लहान मुलं म्हणजे ना,जाम स्मार्ट झाली आहेत, मोबाईल इंटरनेटमुळे सगळं फार लवकर कळते त्यांना! मी: ( उघडपणे जरा ओरडूनच) काय नाही कळाले??  आणि तुला काय करायचे गं व्हॅलेंटाईन वगैरे, लहान आहेस अजुन. आणि हो, ते व्हॅलेंटाईन सोड आता, अभ्यासाला लागा, परिक्षा जवळ आलीय आता. नस्त्या उठाठेवी करू नका! चल आता जा! सई: (बाहेर जाऊन जुईला म्हणाली) आईला ना काही कळत नाही. कित्ती ओरडते अंगावर उगीचच. आता उद्या काहीतरी मस्त कर म्हणाले तर मला काय ओरडली. जुई....पिझ्झा किंवा बर्गर मागायला काही दुसरी , अजुन ...

टोपीवाला आणि माकडे- पार्ट २

टोपीवाला आणि माकडे -पार्ट २ टोपीवाल्याने झाडाच्या इतरत्र पडलेल्या सर्व टोप्या आणि टोप्यांच्या बाजूला पडलेली माया ( जी या माकडांनी वाटसरूंकडून लुटलेली), माकडांनी खाली फेकलेली फळे उचलली आणि गावाकडे चालू लागला. घरी गेल्यावर त्याला समजले की अरेच्चा! आपल्या जेवढ्या टोप्या माकडांनी घेतल्या होत्या, त्यापेक्षा जास्त टोप्या मिळाल्या परत. असे कसे काय ब्वा??थोडा शोध घेतल्यावर  त्याला समजले की हा तर त्या माकडांचा खेळ आहे, खाऊच्या आशेने बरीचशी माया या माकडांनी जमा केलीय. खाण्याच्या पदार्थांव्यतिरीक्त त्या माकडांना कशातच interest नव्हता. मग ह्या टोपीवाल्याने extra मिळालेल्या टोप्या गावातील गरजूंना दिल्या, मिळालेल्या मायेमधून त्याने झाडाजवळ पाण्याची विहीर बांधली.नवीन झाडे लावली.एवढे करून तो त्या माकडांना नाही विसरला, त्यांच्यासाठी नित्यनेमाने खाऊ नेऊ लागला.साहजिकच माकडांची वाटसरूंच्या सामानावर डल्ला मारायची सवय सुटायला लागली. ती माकडे आता ह्या टोपीवाल्याला आपला मानू लागली. काही माकडे झाडावर साठवलेली माया स्वत:हून टोपीविक्याला देऊ लागली. जे वापरून तो टोपीविक्या नवनवीन झाडे लावायला लागला.जं...